Rys historyczny:

Radicchio Tardivo, czyli cykoria zimowa, była kiedyś rośliną powszechnie uprawianą, przez co ustalenie jej pierwotnego pochodzenia w dzisiejszych czasach, jest bardzo trudne. Po raz pierwszy o Radicchio Tardivo czytamy u Pliniusza Starszego, który w I wieku naszej ery, opisał ją jako roślinę dla ubogich warstw społecznych, które wykorzystywały jej właściwości lecznicze - stosowana jako środek przeciwbólowy na bóle głowy, wątroby, brzucha, artretyzm i bezsenność.
W średniowieczu cykoria zimowa była powszechnie konsumowana w postaci różnych kulinarnych dodatków do mięs. Pomagała w trawieniu i dostarczała cennego błonnika oraz witamin. Pisarz włoski Pietro Aretino określił w XV w., jako roślinę rustykalną, zdrową alternatywę dla ówczesnej żywności, którą spożywano na dworach szlacheckich.


W rejonie Wenecji, w kolebce Radicchio Tardivo od 1862 roku organizowane są corocznie festyny, czyli święto regionalne czerwonej cykorii. Producenci wymieniają się wtedy nowymi przepisami i wspólnie celebrują kulinarną ucztę,  w „towarzystwie”  doborowego wina.

Wymagania klimatyczne i adaptacja:

    Radicchio Tardivo pierwotnie występowało jako chwast, więc do uprawy nie wymaga specjalnych warunków klimatycznych. Od okresu siewu, do późnych zbiorów w korzeniu gromadzą się związki mineralne, witaminy, cukry oraz cała energia słoneczna, po to aby w czasie właściwego dojrzewania w ciemni, straciła częściowo swój specyficzny gorzki smak i oddała niepowtarzalną nutę w liściach przeznaczonych do konsumpcji.
Cykoria zimowa radicchio lubi niskie temperatury. Zbiera się ją po kilkudniowych przymrozkach, kiedy na liściach pojawia się szadź. Wtedy też  zauważalne stają się jej małe „czerwone serca”, czyli charakterystyczna i oryginalna kolorystyka. Po eliminacji zewnętrznych liści, korzeń w ciemni wypuszcza nowe kłącza.

Właściwości odżywcze:

Do uprawy nie są używane żadne środki chemiczne ani herbicydy. Roślina jest odporna na choroby i proces wzrostu odbywa się naturalnie. Najważniejszą zaletą cykorii zimowej jest to, że jest jedynym warzywem, oprócz jarmużu, która jako świeża, nadaje się do spożycia w okresie od grudnia do kwietnia.

Radicchio Tardivo króluje w śródziemnomorskiej diecie od grudnia do końca marca. Według Włoskiego Narodowego Instytutu Żywności i Żywienia, radicchio jest niskokaloryczne, zawiera dużo fosforu (21 mg), potasu (420 mg), sodu (45 mg), wapnia (80 mg) i żelaza (2 mg), a także witaminy A, C, B1, B2 i PP. Radicchio poprzez zawartość polifenoli, a w szczególności kwasu kakaowego, flawonoidów i luteiny, ma właściwości antyoksydacyjne (wychwytywanie wolnych rodników). Poprzez swój lekko gorzki smak, stymuluje wytwarzanie żółci, co skutkuje lepszym trawieniem tłuszczy oraz zmniejsza stężenie soli w organizmie. Zawiera również związki antocyjany (1,1 %), które zapobiegają chorobom kardiologicznym, a także podnosi odporność organizmu i działa bakteriobójczo. Pomaga schudnąć oraz oczyścić organizm z toksyn, szczególnie wątrobę i nerki. Skutecznie zapobiega bezsenności.

 

 

Przykładowe przepisy z Radicchio Tardivo:

We Włoszech przepisów na Radicchio Tardivo jest ogromna ilość. Włosi z północy roślinę tę traktują kultowo. W okresie zimowym dostarcza im potrzebnych witamin i minerałów. Zaletą jest to, że można ją smażyć, piec i wekować bez obawy, że straci swoje cenne atrybuty. Z Radicchio robione są przystawki, sosy, dania pierwsze i główne oraz desery. Poniżej przedstawiamy przykładowe przepisy z cudowną cykorią zimową. Przy zakupie wysyłamy drogą mailową przepisy w formie PDF lub książeczkę. Sałatka z Radicchio Risotto z Radicchio Lasagne z Radicchio Mięso nadziewane Radicchio Radicchio z szynką parmeńską Zapiekane Radicchio z ciastem Pierogi – ravioli z Radicchio Strucla z Radicchio

Sałatka z Radicchio

Sałatka z Radicchio

 

Risotto z Radicchio

 

Lasagne z Radicchio

 

Mięso nadziewane Radicchio

 

Radicchio z szynką parmeńską

 

Zapiekane Radicchio z ciastem

 

Pierogi – ravioli z Radicchio

 

Strucla z Radicchio

Radicchio i wino

Do Radicchio Tardivo z mięsem wprost idealnie pasują czerwone wina z północnej i środkowej części Włoch typu Barolo, Nebbiolo, Barbera d’Alba, Brunello di Montalcino, Rosso di Montalcino, Gravis, Amarone, Ripasso. Prosecco, Roero Arneis, Delico, fantastycznie komponuje się z przystawkami i lekkimi głównymi daniami z Radicchio. Do deserów z cykorii zimowej pasuje klasyczne Recioto, Colendus lub Verduzzo.